Tańczące liście, kartki i żyletki
Na pewno nie raz zdarzyło się nam oglądać liść spadający z drzewa lub kartkę papieru – z biurka, pełnym wdzięku ruchem wahadłowym. Kiedy taki ruch jest możliwy? Jakie siły skłaniają do tańca te cienkie i lekkie przedmioty? Na te i inne pytania znajdziemy odpowiedź tym łatwiej, im uważniej wykonamy proponowane poniżej doświadczenie.
Potrzebne materiały i przyrządy: wiadro z wodą, żyletka.
Przebieg doświadczenia
Przebieg doświadczenia
1. Ustawiamy żyletkę w płaszczyźnie pionowej na środku wiadra tuż pod powierzchnia wody i puszczamy ją. Żyletka opada szybko po linii zbliżonej do prostej.
2. Podnosimy ostrożnie żyletkę z dna i ustawiamy ja tym razem bliżej jednej ze ścian wiadra pod kątem 10o–30o do poziomu. Puszczamy żyletkę i obserwujemy jej taniec. Żyletka opada „lotem” ślizgowym, przy czym kąt natarcia zwiększa się i jednocześnie następuje zmiana kierunku „lotu”. W pewnym momencie żyletka nieruchomieje, by za chwilę znów powtórzyć poprzednio wykonaną figurę taneczną.
2. Podnosimy ostrożnie żyletkę z dna i ustawiamy ja tym razem bliżej jednej ze ścian wiadra pod kątem 10o–30o do poziomu. Puszczamy żyletkę i obserwujemy jej taniec. Żyletka opada „lotem” ślizgowym, przy czym kąt natarcia zwiększa się i jednocześnie następuje zmiana kierunku „lotu”. W pewnym momencie żyletka nieruchomieje, by za chwilę znów powtórzyć poprzednio wykonaną figurę taneczną.
Spróbuj odpowiedzieć:
- co sprawia, że żyletka, kartka papieru lub liść opadają czasami ruchem wahadłowym?
- dlaczego oś steru osadzona jest zwykle niesymetrycznie w stosunku do długości jego płetwy (pióra)?
- dlaczego oś steru osadzona jest zwykle niesymetrycznie w stosunku do długości jego płetwy (pióra)?
